DWÓR zbudowany około połowy XIX w. dla Róży z Obrębskich 1° veto Zakrzewskiej, 2° veto Rykowskiej.
Od 1858 r. należał do Tarnowskich, od 1860 r. do Wiktora Zawiszy Czarnego, od 1868 r. do Ksawerego Luceńskiego,
w latach kolejnych w użytkowaniu Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Ogrodniczych w Warszawie -
Zakład Produkcji Roślin.
W 1960 r. gruntownie wyremontowany i przebudowany na mieszkania pracowników
(wówczas w części pomieszczeń piwnicznych założono stropy Kleina, założono kanalizację itp.).
Późnoklasyczny. Murowany z cegły, otynkowany, boniowany. Parterowy, podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem.
Na planie prostokąta, z nowszą parterową przybudówką od zachodu. Układ wnętrz dwutraktowy z sienią zawierającą
schody na poddasze i z salonem na osi.
W elewacji frontowej i ogrodowej portyki wgłębienie o czterech kolumnach bez baz.
Gzyms podokapowy kostkowy. Dach naczółkowy, kryty blachą.
Pozostałości parku krajobrazowego.
|
|
